14 kala,bişiler iyi gider mi acaba?

Yazılarımı okudumda mutsuzum,hüzünlüyüm hep ben...
Belkide çoğu kez yazamamam bundan kaynaklanıyordur.Blogları hergün okumama rağmen kendim ile ilgili anlatacak,tutacak bir dal bulup yazmam çok zor oluyor.
Babam ile ayrılalı,görmeyeli 2,5 ay oldu.Her akşam eve (annem ile oturduğumuz)giderken 4 yol ağzından sağa dönerek giden yolda babama,eski evimize bakıyorum.Hayatına devam ediyor iyi veya kötü,alışmış yada alışmamış olarak...Yılların yorgunluğunu yeniden alarak üzerime,eve doğru araba ile görünmemeye çalışarak gidiyorum,hızlı hareketler ile... Bazı zaman evde oluyor odasının ışığı yanıyor bazı zaman evde olmuyor.Evde olmadığında yüreğime bir anda ağırlık çöküyor acaba bişey mi oldu diye?Sonra savurmaya çalışıyorum kara bulutları arkadaşları iledir,gelir birazdan diyerek...
Ayrılalı 2,5 ay oldu ama ruhevi ayrılık uzun zaman önce idi.
Benim annem ve babam kendimi nerede ise bildim bileli hiç anlaşamadılar,başlangıç onlar için nasıl olmuşsa sonuda hep aynı olmuş,çetrefilli,sorunllu başlangıç, çetrefilli,sorunlu bir hayat...Benim olmasada, İskenderundan gelme sebepleri buydu aslında yeni başlangıç yapabilmek...Olmadı...
Son damla babamın Veli ve ailesinin bize tanışmaya geldiği zaman tanımadan yorumlar yapması ve benim fikirlerime saygı duymaması ile oldu.Benim dediğim doğru,benim gördüğüm demesi,gidebilirsin sana karışmam,ben yokum demesi ile daha çok yoruldum bende....
18 şubat günü toplanarak sadece kendi eşyalarımızı annem ile gizli aldığımız 1+1 imize geçtik.Geçtik ve 1,5 hafta sonra nişan yaptık ama o stresi bana,bize sorun.
Düşünüyorum da benim her mutluluğumda bir mutsuzluk oldu...
Hep eksik kalan bişeyler...
Mezun olduğumda mezuniyete,kep törenine bile gidemedim çünkü anne ve babam ayrı idi,hangisi ile nereye gidecektim ki?Ruh halim ,halleri iyimiydi ki ?
Şimdi annemde düğünüme gelmiyor 2,5 ay önce babamın yaptıı tavırların ,benim dediğim doğru,benim gördüğüm doğru havasını gösteriyor bana ...
O kadar çok kızdırdı ki beni,
neymiş efendim ailesi bize uygun değilmiş,anne babasının kültür seviyeleri bize göre daha azmış,en son olarakta o üniversiteyi bitirmemiş bu durumda lise mezunuymuş,ben ün.mezunuymuşum kabul edemezmiş...
Annemin söylediği şey evin tapusu için vekalet vermemmiş ya ben sanki para gözüm evlenecek olmama rağman ben kredi çektim,taksit ödüyorum,aidat ödüyorum ve ödemeye devam edeceğim...
Düğüne 20 gün kala konuşulanlara bakar mısınız?Ki annem en başından beri biliyordu 2 dersi olduğunu...Psikolojilerimiz çok kötü galiba...
Dün o kadar çok kızdırdı ki beni aldım bütün eşyalarımı çıktım evden,sonra geri döndüm,ağlayarak sinirlerim bozuldu acaip şekilde...
Ya ben çok şeymi istedim sadece mutlu olmak istiyorum ,önümde ki örneklerden paranın,ailelerin,eğitimin,aşkın çok önemli olmadığının sevgi ve saygının önemli olduğunu gördüm.Bunu buldum neden mutlu olmama bu kadar karşılar ki ?Ben mi düşünemiyorum kafayı yedirtecekler bana...
Bu dünyada ailem olarak 3 kişi var,babam,annem ve abim...En sevdiğim olarak Velim var
Artık ailemden kimim var?
Destek vermek yerine kendi dediği doğru diyen ve başkasını kabul etmeyen,kendini düşünen bir babam
Destek vermek yerine kendi dediği doğru diyen ve başkasını kabul etmeyen bir annem
tarafsız kalan bir abim var...
Ne kadar mutlu bir aile tablom var ya hala gülebiliyorum ya
bana helal olsun,sağlam karakterime helal olsun